Szlifierka to rodzaj obrabiarki przeznaczonej do obróbki wykańczającej utwardzonych płaszczyzny przedmiotów uprzednio przygotowanych odmiennymi sposobami. Coraz częściej szlifierki o dużej mocy są używane do obróbki końcowej obiektów będących półfabrykatami z niewielkimi naddatkami na obróbkę. Szlifowanie jest obróbką bardzo dokładną, pozwalającą na osiągnięcie dokładności wymiarowej w klasach około 5-6. Powierzchnie szlifowane mają również dużą gładkość. kardynalnym zadaniem technologicznym szlifierek jest obróbka powierzchniowa powierzchni cylindrycznych i płaszczyzn. Szlifierki pracują narzędziami wieloostrzowymi, zwanymi ściernicami. Cechą charakterystyczną dla szlifierek jest duża szybkość skrawania. dlatego ściernice, wirujące z dużą prędkością, muszą być dokładnie wyważone i zaopatrzone w osłony. Podczas szlifowania nieodzowne jest bardzo wydajne chłodzenie ze względu na powstawanie dużej ilości ciepła. Moc szlifierek jest spora w stosunku do objętościowej produktywności skrawania. Jest ona stosunkowo duża nie tylko ze względu na dużą szybkość skrawania, lecz również dlatego, że ostrza ściernicy mają przeważnie ujemne kąty natarcia.

Duża różnorodność prac wykonywanych na szlifierkach spowodowała opracowanie wielu konstrukcji, które we współczesnym przemyśle maszynowym tworzą dużą grupę obrabiarek pracujących często w ciągu automatycznym.