Obróbka skrawaniem sprowadza się do kształtowania powierzchni w żądany kształt, nadania wymiarów i gładkości powierzchni przez zdjęcie warstwy surowca. Operator obrabiarki musi niejednokrotnie weryfikować i ewentualnie korygować postać i wymiary obrabianej części, tak aby były one zgodne z założeniami podanymi na rys. wykonawczym przedmiotu. Taki sposób kształtowania jest bardzo praco- i czasochłonny, nietrudno o popełnienie błędu, a poza tym występują tu duże ograniczenia co do możliwości frezowania złożonych kształtów. Z tego też powodu powstał pomysł numerycznego programowania maszyn. Idea systemu sterowania numerycznego (NC - Numerical Control) obrabiarek sprowadza się do opisania za pomocą funkcji matematycznych ruchu narzędzia względem konturów obrabianego przedmiotu. W ten sposób powstały różnorakie języki programowania, w których informacje sterujące pracą maszyny są zakodowane w postaci cyfr, liter i innych znaków. Duży postęp w dziedzinie elektroniki zdecydowanie wpłynął na rozwoju i rozpowszechnienie sterowań numerycznych. Wbudowany do obrabiarki NC mikrokomputer rozpoczął nową generację sterowań, które oznaczono symbolem CNC.